stugge sla

Het heeft soms ook zijn voordelen, als je zo slordig bent als ik.  Toen ik vandaag even in de tuinkas ging checken, zag ik dat ik de stronken van de sla (Larissa), die ik eind november al oogstte, nog moest opruimen. Die stonden nog in de inmiddels volkomen verdroogde potten. Maar toen zag ik een paar piepkleine blaadjes: ze begonnen weer uit te lopen! Ik heb ze meteen weer wat water gegeven en hoop dat de nachtvorst nog even uit de buurt blijft. Want het lijkt me niet erg duurzaam om voor voor die paar kleine slaplantjes de 2000W Frostkiller aan te zetten...

Frost Fighter!

Wanneer kan ik mijn jonge planten naar de tuinkas verplaatsen? Ik heb wel eens een stukje geschreven over IJsheiligen dus ik weet dat je geen vorstgevoelige planten buiten moet zetten vóór half mei. Maar... afgelopen week sneuvelden alle warmterecords: nog nooit eerder was het begin maart zo warm geweest. Dus heb ik een paar dagen geleden - met het voorjaar hevig in mijn bol - alle tomatenplanten en het andere zaaigoed in de kas gezet. Ik ben immers sinds een paar weken in het bezit van een echte Frost Fighter... Da´s een speciale elektrische kachel voor in de tuinkas, die ervoor zorgt dat de temperatuur niet onder nul zakt. 

Maar nou heb ik toch de zenuwen, want het weer slaat de komende dagen helemaal om en de nachttemperaturen beloven redelijk onder nul te zakken. Stel dat ik de thermostaat toch iets te laag heb gezet, waardoor de kachel pas aanslaat als de temperatuur al ver onder nul is? Dan zijn m´n tomatenplanten er mooi geweest.

Ik heb vanavond zeker al vier keer in de kas gecheckt of de kachel aanslaat. Maar de temperatuur blijft even boven nul steken, en ik kan niet beoordelen of dat komt doordat de buitentemperatuur niet verder zakt, of omdat de kachel toch af en toe is aangegaan. Ik heb besloten het er maar op te gokken, maar ik ga zometeen toch nog één keertje checken...

Valeriaan, rustig aan!

Mijn valeriaan is waarschijnlijk een beetje in de war: het is nu 20 februari, de derde koudegolf komt er aan en hij loopt gewoon uit! Is misschien ook niet zo gek, want het is in de tuinkas ruim boven de 10 graden. Ik had de twee grote potten met Valeriaanplanten een week of zes geleden binnen gezet, want ik merkte dat de buurtkatten er dol op waren: eentje was zo gek om in de pot te gaan staan en de wortels op te graven... Toen heb ik ze maar in de kas gezet, en nu lopen ze dus allemaal uit.

De naam ´Valeriaan´ komt van het Latijnse valere en dat betekent: ´gezond zijn´. Het kruid wordt al heel lang gebruikt als een verdovend en kalmerend middel. Ik lees net dat het tijdens de Wereldoorlogen zelfs werd gebruikt om soldaten die leden aan shellshock en andere trauma´s mee te behandelen!

Ik heb ze ooit gezaaid vanwege de vermeende rustgevende eigenschappen van de wortels, maar ik ben de plant sowieso erg gaan waarderen: het is een mooie grote, manshoge plant met sterk geurende bloemen. De geur is wel wat weeïg zoet, maar ik vind het toch lekker ruiken. Valeriaan staat bekend als een echt kattenkruid, meer nog dan kattenkruid zelf: de geur heeft op katten een onweerstaanbare en sterk prikkelende werking. Enfin, dat hadden we dus al gemerkt... 

Wat ik wel grappig vind om te lezen, is dat de wetenschap er nog niet helemaal achter is, hoe deze alledaagse plant precies in het lichaam werkt. Het is bekend dat Valeriaanzuur effect heeft op bepaalde receptoren die te maken hebben met de remming van signalen van zenuwcellen. Maar hoe precies is niet bekend. En ook de verschillende onderzoeken naar de effecten van Valeriaan op de slaap spreken elkaar tegen...

Over de werking van Valeriaan gesproken: ik heb begrepen dat wortels pas na drie jaar voldoende werkzame stoffen bevatten. Dat zou aan het einde van dit seizoen zijn. Toch betwijfel ik of ik de planten in het najaar ga rooien voor een paar kopjes rustgevende thee. Daar vind ik ze eigenlijk veel te bijzonder voor!

komkommertijd

Qua tuinieren is de komkommertijd nu toch echt aangebroken. Eigenlijk totaal geen nieuws dus, al wilde ik deze mooie plaatjes van vanmiddag toch even posten. 

Het had de afgelopen weken wel vaker licht gevroren, maar de winter is nu echt ingevallen. Tot voor een paar dagen terug had ik nog verse koriander, wat peterselie en zelfs wat pluksla uit de kas, maar wat betreft de verse groenten is het nu dus ´einde oefening´. De temperatuur in de kas was aan het begin van de avond al bijna 10 graden onder nul, dus alles wat er nog staat is nu stijf bevroren.

Ik kreeg vorige week nog een mailtje van de determinatiemeneer van de Nederlandse Mycologisch Vereniging: die vreemde paddenstoel, waarvan ik hem een foto had gestuurd is helemaal niet zo vreemd. Het gaat namelijk om de Gele trilzwam (Tremella Mesenterica) en hij komt vrij algemeen in Nederland voor. Ik weet zeker dat ik ´m nooit eerder had gezien, maar ik moet blijkbaar gewoon wat beter uit m´n doppen kijken.

Ik lees net dat deze zwam - volgens de meeste bronnen - eetbaar is, maar vrijwel geen smaak heeft. Ook de volgende keer gewoon laten hangen dus.

Hiernaast een foto van onze Viburnum, die elke winter trouw gaat bloeien en in de tuin een heerlijk zoete bloesemgeur verspreidt. En zo hebben we dan toch nog een beetje het voorjaar in de kop...